تبلیغات
انجمن علمی مهندسی جوش دانشگاه علامه نایینی - توضیحاتی پیرامون WPS & PQR
انجمن علمی مهندسی جوش دانشگاه علامه نایینی
منوی اصلی
مطالب پیشین
موضوعات وبلاگ
پیوندهای روزانه
نویسندگان
نظرسنجی
امتیاز شما نسبت به این وبلاگ چطوریه؟








آمار وبلاگ
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • کل بازدیدها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین به روز رسانی :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :
درباره

جستجو


وصیت شهدا
وصیت شهدا
آرشیو مطالب
صفحات مجزا
لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ
کاربردی
فرج پرش ابزار پرش به بالا روز شمار
ابزار های نایت اسکین دیكشنری آپلود
آی پی
ابر برچسب ها
ارسال شده در پنجشنبه 30 آبان 1392 ساعت 03:51 ب.ظ توسط مهندس مصطفی بیرانوند

در نظر بگیرید در کارخانه ی بزرگ که تعداد زیادی پروژه در دست انجام است مسوول کنترل کیفی و یا ناظر هستیم. و با انواع و اقسام حالات جوشکاری برخورد میکنیم ....انواع الکترودها، ورقها با ضخامتهای متفاوت، ماشینهی مختلف که تحت شریط خاصی تنظیم شده است  ،جوشكاران كه اغلب به  روش سنتی(بدون رعایت اصول علمی)جوشكاری میكنند را در نظر بگیرید. بهترین کار چک کردن کار با کتابچه ی  است که به عنوان WPS (Welding Procedure spcification)معروف است. هر چند کاربرد اصلی ین دفترچه بری  پرسنل تولید است اما در واقع زبان مشترک تولید کننده  و بازرس و ناظر میباشد که در بعضی مواقع کارفرماهی بزرگ  خودشان WPSمورد قبول خود را به  سازنده اریه میکنند و بنی بازرسی  ها را بر اساس آن قرار میدهند. فکر میکنم تا حدودی مفهوم را  ساده کرده باشم.

استاندارد مرجعAWSَ  حدود 170 نوع اتصال را با پوزیشنهی متفاوت معرفی کرده و انواع پارامترهی جوشکاری را بری تمامی انواع فریندها(SMAW-MIG/MAG-TIG-SAW-…)معرفی کرده ین متغیرها شامل محدوده ضخامت مجاز بری نوع اتصال –دامنه تغییرات  مجاز بری آمپر- ولتاژ-قطر الکترود-نوع پودر-زاویه کونیک کردن-روش پیشگرم و پسگرم-و ... میباشد. که بخشی از وظیفه QC_MAN کنترل میزان تطابق روش جاری جوشکاری با روش مشخص شده در WPS است. در بعضی از موارد خاص که استاندارد روش خاصی اریه نداده اغلب یک طراح جوش بنا به تجربیات خود پروسیجری اریه میدهد. در بعضی شرکتهی بزرگ بری هر پروژه ی یک دفترچه WPS موجود است اما از آنجا  که  روشها و امکانات موجود هر کارخانه اغلب ثابت است لذا بنظر میرسد که نیازی به  -WPS های متفاوت نباشد. و تجربه نشان داده که بری کارهی مشخص و ثابت  بهتر است یک WPS تهیه شود و از تعدد یجاد مدارک و مستندات دست و پا گیر جلوگیری شود. یک WPS معمولی میتوانید  در حدود 200-250 صفحه  باشد.یعنی به همین تعداد اتصالات مختلف را نشان داده و روش جوشکاری مربوطه  را  توضیح داده  است.

PQR (Procedure Qualification Record)

ابتدا توضیح کوتاهی در مورد خود PQR لازم است که بید گفت PQR نتیج آزمیشات  مخرب و غیر مخرب در مورد یک نوع مشخص جوش است.که از طرف آزمیشگاههی معتبر بید اریه شود.

حال به ین سوال میرسیم که از کجا اعتبار یک WPS را بفهمیم؟ و مدیران خط تولید یا تضمین کیفیت و یا ناظران و کنترل کیفیت  چطور از اعتبار WPS اطمینان حاصل  میکنند؟

قطعا آن قسمت از  WPSکه از متن استاندارد استخراج شده نیاز به ینکار ندارد چراکه تمامی موارد پیشنهادی  استاندارد هم حاصل تجربیات گروه زیادی از متخصصان بوده  است و فلسفه استفاده از استاندارد کوتاه کردن مسیر تجربه است تا زودتر  به نتیجه  دلخواه برسیم.ولی جدا از نحوه برداشت ما از استاندارد در ستاندارد  AWS مشخصا  به ین موضوع اشاره شده که بری موارد پیشنهادی استاندارد  نیازی به PQR نیست.

اما بری آن مواردی که از استاندارد  استخراج نشده و پیشنهاد واحد طراحی و یا مشاور طرح بوده بید   حتما PQR تهیه شود.

 روش تهیه PQR:

فرض کنیم نیاز داریم بری 70 نوع از انواع اتصالات PQR تهیه کنیم.یا بید 70نمونه تهیه  کنیم؟ و یا ین کار عاقلانه است؟ مسلما خیر.

بنابر جداول مربوط به تهیه نمونه بری PQR میتوان تعداد بسیار کمتری بری تییدیه روش جوشکاری (PQR)  تهیه  کرد به ین ترتیب که در جداول  مربوطه بنا بر تغییرات ضخامت قطعات در اتصالات شبیه به هم تعداد نمونه و نوع و تعداد آزمیشات بری آن نمونه  معرفی شده. که پس از فرستادن قطعات به  ازمیشگاههی ذیصلاح و گرفتن جواب مثبت میتوان به آن WPS اعتماد کرد و جوشکاری را آغاز کرد.

مثال:

فرض کنید دفترچه WPS  را برای تهیه PQR  در اختیار دارید.مراحل زیر بری تهیه PQRپیشنهاد میشود.

1-اتصالاتی که  در استاندارد وجود دارد را تنها  با متن استاندارد مطابقت دهید تا چیزی از قلم نیفتاده باشد و تلرانسها دقیقا استخراج شده باشد و نظیر ین...

2-در مورد اتصالات شبیه به هم با مراجع  به  استاندارد یکی از پرکاربردترین ضخامتها را انتخاب کنید.بری کارهی سازه ی و اتصال نوع Grooveفرض كنید که 45 نوع ضخامت مختلف به شما معرفی شده  .بهترین کار ین است که با مراجعه به جداول استاندارد بهترین نمونه بری تهیه PQR انتخاب كنیم كه این بهترین انتخاب اغلب پرکاربردترین یا حساسترین اتصال است.مثلا Grooveبا ضخامت 30-30که بنابر جدول استاندارد میبینیم که ین نوع اتصال محدوده ضخامتیmm 3 تاmm 60 را با اعتبار میبخشد یعنی بری ضخامت 2 تا 60 دیگر نیازی به تهیه PQR نداریم و ین از مزیی استفاده از استاندارد است.

3-حال که نمونه مورد نظر را انتخاب کردیم بید در ابعاد مشخص(طول و عرض) که باز هم در استاندارد  آمده است آنرا تهیه کنیم و توسط یک جوشکار که داری کارت صلاحیت جوشکاری در  حالت مربوطه(1G-2G-1F-2F و غیره) است جوشکاری انجام  شود.

4-قطعه مور نظر را به آزمیشگاههی معتبر ارسال میکنیم  تا تحت تستهی مختلف قرار  گیرد. ین تستها اغلب خمش کناره-رادیوگرافی-ماکرواچ-شکست و ... است.

5-پس از اعلام نتیجه مثبت آزمیشگاه میتوان  جوشکاری را آغاز نمود.

 

 



موضوع : WELDING , 


جاوا اسكریپت